data aktualizacji: 18-12-2019





1.Nazwa przedmiotu w języku polskim oraz angielskim

Psychologia jedzenia i psychodietetyka
Psychology of eating and psycho-dietetic
2.Język wykładowy

polski
3.Jednostka prowadząca przedmiot

Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, Instytut Psychologii, Zakład Psychologii Klinicznej i Zdrowia
4.Kod przedmiotu/modułu
 
5.Rodzaj przedmiotu

fakultatywny
6.Kierunek studiów

Psychologia
7.Poziom studiów

Jednolite studia magisterskie, tryb niestacjonarny
8.Rok studiów

5
9.Semestr

letni
10.Forma zajęć i liczba godzin

Konwersatorium, 20 godzin

Metody kształcenia

wykład konwersatoryjny
dyskusja dydaktyczna
praca w grupach
ćwiczenia warsztatowe
praca z tekstem
analiza przypadku
11.Imiona, nazwiska, tytuły/stopnie naukowe osób prowadzących zajęcia

dr Bianka Lewandowska
12.Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych dla przedmiotu

Studenci innych kierunków niż psychologia będą mogli uczestniczyć w zajęciach po wcześniejszym uzyskaniu zgody Prowadzącego zajęcia i akceptacji Dyrekcji IPs UWr.

Studenci innych kierunków niż psychologia będą mogli uczestniczyć w zajęciach po wcześniejszym uzyskaniu zgody Prowadzącego zajęcia i akceptacji Dyrekcji IPs UWr.
13.Cele przedmiotu

C1. Omówienie psychologicznej problematyki cielesności człowieka w różnych ujęciach teoretycznych, ze szczególną koncentracją na mechanizmach zdrowia i zaburzeń. Ukazanie ich kontekstu społecznego i kulturowego. (CP)
C2. Zaprezentowanie wybranych metod badania i pomiaru psychicznych reprezentacji ciała i zachowań wobec ciała. Przygotowanie do podejmowania samodzielnych poszukiwań teoretycznych i empirycznych w tym obszarze.
C3. Zapoznanie z podstawami teoretycznymi oraz metodami terapeutycznej i profilaktycznej pracy z ciałem w wybranych kierunkach psychoterapii. (CP)
C4. Dzięki aktywizującym formom uczenia się - pogłębianie rozumienia wielopoziomowej genezy i mechanizmów zaburzeń w obszarze cielesności, podnoszenie umiejętności doboru efektywnych form doradztwa i terapii, a także projektowania programów profilaktycznych. (CP)
C5. Rozwijanie wrażliwości wobec wybranych aspektów cielesności, istotnych między innymi w zawodzie psychologa, takich jak: interpretowanie doznań cielesnych, świadomość cielesnej ekspresji, emisja głosu.
14.Treści programowe

1. Głód, apetyt, wstręt, „bezmyślne jedzenie”, jedzenie intuicyjne – uwarunkowania kontroli procesu jedzenia.
2. Kształtowanie wyborów żywieniowych: czynniki rozwojowe, poznawcze, psychofizjologiczne, kulturowe. Psychologiczne funkcje jedzenia.
3. Diety restrykcyjne i ich konsekwencje. Dietetyka - między nauką a praktyką.
4. Emocje i stres a kontrola procesu jedzenia. „Samolubny mózg” i znaczenie mobilizacji stresowej.
5. Style jedzenia - różnice indywidualne. Rodzinne uwarunkowania stylu jedzenia i jego zaburzeń.
6. Otyłość - przyczyny i konsekwencje. Problemy i zaburzenia psychiczne towarzyszące otyłości w badaniach i praktyce klinicznej. Otyłe dziecko w rodzinie – specyfika problemów psychologicznych. Psychologiczne wsparcie leczenia i profilaktyki otyłości.
7. Modele zmiany zachowań zdrowotnych – implementacja intencji, model transteoretyczny. Praca z nawykami w terapii otyłości.
8. Psychodietetyka jako podejście interdyscyplinarne. Wsparcie psychologiczne w normalizacji procesu jedzenia. Programy profilaktyczne.
15.Zakładane efekty uczenia się
Symbole kierunkowych efektów uczenia się
EK_W_01 Charakteryzuje problematykę cielesności człowieka, badaną i konceptualizowaną w psychologii naukowej, a także społeczny i kulturowy kontekst zdrowia i zaburzeń cielesności.
EK_W_03 Wyjaśnia mechanizmy zdrowego i zaburzonego funkcjonowania cielesności odwołując się do różnych poziomów doświadczenia i regulacji zachowania.
K_W03
K_W06
EK_U_02 Wykorzystuje psychologiczną wiedzę dotyczącą cielesności do projektowania wybranych form profilaktyki, terapii, doradztwa i edukacji psychologicznej.
K_U02
EK_K_01 Pracuje i porozumiewa się w zespole: przedstawia swoje stanowisko, argumentuje korzystając ze zdobytej wiedzy, broni swoich poglądów, uwzględnia argumenty innych osób z zespołu-grupy, współpracuje merytorycznie i organizacyjnie, komunikatywnie prezentuje wyniki wspólnej pracy.
K_K07
16.Zalecana literatura

obowiązkowa
  1. Fairburn Ch. (2014). Jak pokonać objadanie się. Kraków: WUJ.
  2. Łuszczyńska A. (2012). Nadwaga i otyłość. Interwencje psychologiczne. Warszawa: PWN.
  3. Ogden J. (2011). Psychologia odżywiania się. Od zdrowych do zaburzonych zachowań żywieniowych. Kraków: Wyd. UJ (wybrane rozdziały).
  4. Ogińska-Bulik N. (2004). Psychologia nadmiernego jedzenia. Łódź: Wyd. UŁ.
  5. Wieczorkowska-Wierzbińska G. (2011). Psychologiczne ograniczenia. Warszawa: Wyd. UW (wybrane rozdziały).



uzupełniająca
  1. Brytek-Matera A., Czepczor K. (2017). Jedzenie pod wpływem emocji. Warszawa: Difin.
  2. Duhhig Ch. (2012). Siła nawyku. Warszawa: PWN.
  3. Fairburn Ch. (2013). Terapia poznawczo-behawioralna i zaburzenia odżywiania. Kraków: WUJ.
  4. Juul J. (2011). Uśmiechnij się! Siadamy do stołu. Wspólne rodzinne posiłki. Podkowa Leśna: MiND.
  5. Konarzewski M. (2005). Na początku był głód. Warszawa: PIW.
  6. Lewandowska B. (2015). Koncepcje wyjaśniające znaczenie świadomości odczuć cielesnych w profilaktyce i terapii otyłości. Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, 48, 87-98.
  7. Miller W.R., Rollnick S. (2010). Wywiad motywujący. Kraków: WUJ.
  8. Mann T. (2017). Bzdiety. Czego nie powie ci dietetyk. Warszawa: G.W.Foksal.
  9. Mirucka B., Sackson-Obada O. (2013). Ja cielesne. Od normy do zaburzeń. Sopot: GWP.
  10. Ogińska-Bulik N. (1999). Jeśli zamierzasz schudnąć. Łódź: Wyd. WSHE.
  11. Peters A. (2013). Samolubny mózg. Dlaczego diety nie działają. Warszawa: PWN.
  12. Pilska M., Jeżewska-Zychowicz M.J. (2008). Psychologia żywienia. Wybrane zagadnienia. Warszawa: SGGW.
  13. Pollan M. (2008). W obronie jedzenia. Manifest wszystkożerców. Warszawa: Mind.
  14. Thich Nhat Hanh, Cheung L. (2011). Smak. Świadome odżywianie, świadome życie. Warszawa: Czarna Owca.
17.Metody weryfikacji zakładanych efektów uczenia się

wystąpienie ustne
przygotowanie projektu
pisemny sprawdzian wiedzy lub kolokwium
przygotowanie studenta do zajęć
aktywność studenta podczas zajęć
obecność studenta na zajęciach

18.Forma zaliczenia poszczególnych komponentów przedmiotu

Konwersatorium: zaliczenie na ocenę
19.Obciążenie pracą studenta
Forma aktywności studenta
Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności
Konwersatorium: 20 godzin 20 godzin
Praca własna studenta np.
Przygotowanie do zajęć: 30 godzin


Czytanie literatury: 30 godzin


Przygotowanie do kolokwium: 20 godzin
80 godzin
Suma godzin100 godzin
Liczba punktów ECTS4

CP - cel przedmiotu