data aktualizacji: 18-12-2019





1.Nazwa przedmiotu w języku polskim oraz angielskim

Cielesność człowieka w teorii psychologicznej i badaniach naukowych
Human corporeality in theory and empirical research
2.Język wykładowy

polski
3.Jednostka prowadząca przedmiot

Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, Instytut Psychologii, Zakład Psychologii Klinicznej i Zdrowia
4.Kod przedmiotu/modułu
 
5.Rodzaj przedmiotu

fakultatywny
6.Kierunek studiów

Psychologia
7.Poziom studiów

Jednolite studia magisterskie, tryb niestacjonarny
8.Rok studiów

5
9.Semestr

letni
10.Forma zajęć i liczba godzin

Konwersatorium, 25 godzin

Metody kształcenia

dyskusja dydaktyczna
praca w grupach
metoda projektów
ćwiczenia warsztatowe
praca z tekstem
11.Imiona, nazwiska, tytuły/stopnie naukowe osób prowadzących zajęcia

dr Alina Żurek , dr Marcin Czub, dr Bianka Lewandowska
12.Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych dla przedmiotu

Studenci innych kierunków niż psychologia będą mogli uczestniczyć w zajęciach po wcześniejszym uzyskaniu zgody Prowadzącego zajęcia i akceptacji Dyrekcji IPs UWr.

Studenci innych kierunków niż psychologia będą mogli uczestniczyć w zajęciach po wcześniejszym uzyskaniu zgody Prowadzącego zajęcia i akceptacji Dyrekcji IPs UWr.
13.Cele przedmiotu

C1. Omówienie psychologicznej problematyki cielesności człowieka w różnych ujęciach teoretycznych, ze szczególną koncentracją na mechanizmach zdrowia i zaburzeń. Ukazanie ich kontekstu społecznego i kulturowego. (CP)
C2. Zaprezentowanie wybranych metod badania i pomiaru psychicznych reprezentacji ciała i zachowań wobec ciała. Przygotowanie do podejmowania samodzielnych poszukiwań teoretycznych i empirycznych w tym obszarze. (CP)
C3. Zapoznanie z podstawami teoretycznymi oraz metodami terapeutycznej i profilaktycznej pracy z ciałem w wybranych kierunkach psychoterapii.
C4. Dzięki aktywizującym formom uczenia się - pogłębianie rozumienia wielopoziomowej genezy i mechanizmów zaburzeń w obszarze cielesności, podnoszenie umiejętności doboru efektywnych form doradztwa i terapii, a także projektowania programów profilaktycznych. (CP)
C5. Rozwijanie wrażliwości wobec wybranych aspektów cielesności, istotnych między innymi w zawodzie psychologa, takich jak: interpretowanie doznań cielesnych, świadomość cielesnej ekspresji, emisja głosu.
14.Treści programowe

1. Przegląd kategorii używanych do opisu cielesności człowieka. Rozmaitość ujęć definicyjnych w obszarze cielesności i wielość psychicznych reprezentacji ciała. Funkcje regulacyjne ja cielesnego. Wybrane metody badań cielesności.
2. Obraz ciała w aktywności fizycznej.
3. Przegląd badań na temat percepcji i doświadczania własnego ciała wśród kobiet i mężczyzn w różnym wieku, osób cierpiących na zaburzenia odżywiania – anoreksja i bulimia.
4. Seksualność i obraz ciała w chorobie onkologicznej.
5. Współczesne badania nad percepcją ciała własnego. Pojęcie schematu ciała. Integracja podejść psychologii poznawczej i neuronauki w obszarze badań nad percepcją ciała.
6. System somatosensoryczny. Neuronalne podłoże cielesności. Propriocepcja a inne modalności zmysłowe. Związki percepcji wzrokowej, propriocepcji i motoryki. Manipulacja perspektywą wzrokową a odczuwanie ciała.
7. Plastyczność schematu ciała. Technologia a modyfikacja schematu ciała. Badania nad substytucją zmysłową. Ciało wirtualne – badania nad odczuwaniem ciała wykorzystujące technologie rzeczywistości wirtualnej. Wzbudzanie iluzorycznych percepcji własnego ciała . Fantomowe kończyny a wizualna reprezentacja ciała.
8. Cielesność w otyłości.
9. Modyfikowanie ciała: od chirurgii estetycznej do ekstremalnych praktyk cielesnych – przegląd badań (tatuaż, skaryfikacja).
15.Zakładane efekty uczenia się
Symbole kierunkowych efektów uczenia się
EK_W_01 Charakteryzuje problematykę cielesności człowieka, badaną i konceptualizowaną w psychologii naukowej, a także społeczny i kulturowy kontekst zdrowia i zaburzeń cielesności.
EK_W_03 Wyjaśnia mechanizmy zdrowego i zaburzonego funkcjonowania cielesności odwołując się do różnych poziomów doświadczenia i regulacji zachowania.
K_W03
K_W06
EK_U_01 Interpretuje wyniki badań empirycznych nad mechanizmami zdrowia i zaburzeń w obszarze cielesności, korzystając z poznanych koncepcji teoretycznych.
K_U02
K_U08
EK_K_01 Pracuje i porozumiewa się w zespole: przedstawia swoje stanowisko, argumentuje korzystając ze zdobytej wiedzy, broni swoich poglądów, uwzględnia argumenty innych osób z zespołu-grupy, współpracuje merytorycznie i organizacyjnie, komunikatywnie prezentuje wyniki wspólnej pracy.
K_K07
16.Zalecana literatura

obowiązkowa
  1. Mirucka B., Sakson-Obada O. (2013). Ja cielesne. Od normy do zaburzeń. Gdańsk: GWP.
  2. Ziółkowska B., Cwojdzińska A., Chołody M. (2009). Ciało w kulturze i nauce. Warszawa: Scholar (wybrane rozdziały).
  3. Sacks O. (2008). Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem. Poznań: Zysk i S-ka.
  4. Wycisk J. (2004) Okaleczanie ciała. Wybrane uwarunkowania psychologiczne. Poznań: B.W.N. (wybrane rozdziały).



uzupełniająca
  1. Botvinick M. (2004). Neuroscience. Probing the neural basis of body ownership. Science 305: 875–877.
  2. Brytek-Matera A., Adriana Rybicka-Klimczyk A. (2009). Wizerunek ciała w anoreksji i bulimii psychicznej. Warszawa: Difin.
  3. Knoblich G., Thornton I., Grosjean M., Shiffrar M. (2006). Human Body Perception from the Inside Out. New York: Oxford University Press.
  4. Lenggenhager B., Tadi T., Metzinger T., Blanke O. (2007). Video Ergo Sum: Manipulating Bodily Self-Consciousness. Science 317: 1096–1099.
  5. Makara-Studzinska M., Zaborska A. (2009). Otyłość a obraz własnego ciała. Psychiatria Polska 43(1):109-114.
  6. Nelson R. (2002). The Somatosensory System: Deciphering the Brain's Own Body Image. Florida: CRC Press LLC.
  7. Petkova V., Ehrsson H. (2008). If I were you: perceptual illusion of body swapping. PloS.
  8. Schier K. (2009). Piękne brzydactwo. Warszawa. Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  9. Sikorska I. i in. (2010). Po co młodym ludziom modyfikacje ciała? W: A. Brytek-Matera, Ciało w dobie współczesności. Warszawa: Difin, 149-173.
17.Metody weryfikacji zakładanych efektów uczenia się

przygotowanie projektu
pisemny sprawdzian wiedzy lub kolokwium

18.Forma zaliczenia poszczególnych komponentów przedmiotu

Konwersatorium: zaliczenie na ocenę
19.Obciążenie pracą studenta
Forma aktywności studenta
Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności
Konwersatorium: 25 godzin 25 godzin
Praca własna studenta np.
Przygotowanie do zajęć: 30 godzin


Czytanie literatury: 35 godzin


Przygotowanie do kolokwium: 30 godzin
95 godzin
Suma godzin120 godzin
Liczba punktów ECTS4

CP - cel przedmiotu